Περί αχαριστίας

Βαρκάρισσα της Χίμαιρας(Αλκιόνη Παπαδάκη)

Το’ χω αυτό το κουσουράκι από μικρή .Όταν ρίχνουν κάποιον οι άλλοι κάτω, εγώ τρέχω να του συμπαρασταθώ. Μη χάσω. Στο τέλος σηκώνεται αυτός και για να αποδείξει τη δύναμή του ρίχνει κάτω εμένα. Και τότε δεν έρχεται κανείς. Αυλαία.
…Συμβαίνει κι αυτό. Να ΄χεις ρίξει κάτω τον άλλο κι ύστερα να βγαίνεις στη ράχη του, να χοροπηδάς και να προσπαθείς να τον πείσεις(συχνά τον πείθεις) πως είναι ένοχος γιατί η ράχη του έχει κόκαλα και σου πληγώνει τα βελούδινα πατουχάκια σου.
Συμβαίνει να σ’ έχει  αφοσιώσει τόσο πολύ ο δυνάστης σου, που να μην μπορείς να κάνεις χωρίς αυτόν. Είναι η απόλυτη σκλαβιά. Προσκυνάς τον αφέντη σου γιατί μόνο μέσα απ’ αυτόν και γι’ αυτόν ζεις. Αλλά αυτό δεν είναι αγάπη, εξάρτηση λέγεται.

Καπετανάκη Ελευθερία, Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος
Συμβουλευτική σχέσεων, οικογενειακή συμβουλευτική, συμβουλευτική εφήβων.
Website: http://psychologist.com.gr
Email: psychologist1983@yahoo.gr