Περί ελευθερίας

"To φάντασμα της αξόδευτης αγάπης'.(Μάρω Βαμβουνάκη)

...Τίποτα δεν εξοργίζει τον άνθρωπο περισσότερο, όσο να του στερούν την ελευθερία του, να μην του επιτρέπουν να είναι εαυτός του. Μόνο από τον εαυτό μας κινδυνεύομε μόνο εκεί στο βυθό του βρίσκεται η Κόλαση και ο Παράδεισος μας .Κάθε δρόμος και ο πιο φιλόδοξος πνευματικά από εκεί περνάει. Ο βαθύς στοχαστής Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως γράφει: «Όποιος αγνοεί τον εαυτό του αγνοεί και τον Θεό». Πόσο οι επιλογές μας εκφράζουν την αληθινή μας φύση;
Ακόμη και οι γάμοι μας, τόσο συχνά, τόσο θλιβερά δεν είναι δική μας επιλογή αλλά επιλογή των γονιών μας. Όχι επειδή μας επιδεικνύουν πάντοτε ποιον θα παντρευτούμε αλλά γιατί μας έχουν μπολιάσει χρόνια με τα δικά τους γούστα, με το τι θα τους ικανοποιήσει, με το τι προσδοκούν από μας κι εμείς κινούμαστε βάση του της πλύσης εγκεφάλου, περιφρονώντας τη γνήσια δική μας λαχτάρα αγάπης.
Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν ερωτευόμαστε το πρόσωπο αλλά το σενάριο που θα προσφέρουμε στους γονείς και στον κοινωνικό μας κύκλο, ώστε να μας θαυμάσουν, να μας καλοτυχίσουν και εμείς να καμαρώνουμε. Τον πρώτο καιρό...
Αλλά ακόμα κι αν διαλέγουμε από πείσμα, θυμό και από παιδική επαναστατικότητα, σύντροφο κόντρα στων γονιών μας τις προσδοκίες, πάλι απ’ αυτούς εξαρτιόμαστε και πάλι αυτοί είναι ο άξονας περιστροφής μας. Γιατί δε ζούμε παίζουμε ρόλους. Δε δρούμε αντιδρούμε ή υποτασσόμαστε-για λίγη γονεϊκή  έγκριση, για κάποιο μπράβο τζιγκούνικο που μας έλειψε ξεπουλάμε τη ζωή μας.

 Ημερολόγιο Ζωής(Ανώνυμος)

Χρέος κάθε ανθρώπου είναι να πλησιάσει την ελευθερία του με όποιο δρόμο αυτός θεωρεί γνησιότερο. Τα συναισθήματα γαλήνης και ηρεμίας είναι που αποδεικνύουν την ορθότητα του δρόμου. Η σωματική και ψυχική μας υγεία εξαρτάται από το πόσο ελεύθερα εκφραζόμαστε.