Περί ναρκισσισμού

"To φάντασμα της αξόδευτης αγάπης".(Μάρω Βαμβουνάκη)

..Και δεν υπάρχει ισχυρότερο πάθος από το ναρκισσισμό. Τον έρωτα δηλαδή του εαυτού μας και ως εκ τούτου τον έρωτα κάθε θελήματος και πόθου μας. Ο άλλος τότε, ο επιθυμητός άλλος, μετατρέπεται από πρόσωπο σε αντικείμενο. Δεν ενδιαφέρουν στην ουσία τα αισθήματα του, όσο κι αν παριστάνουμε το αντίθετο, δε μετράνε τα λόγια του. Είναι το αντικείμενο της ηδονής μας. Αδύνατον να δεχτούμε πως είναι δυνατόν να μας απαρνηθεί.
Γιατί εμείς τον λατρεύουμε όσο μας δέχεται και τον μισούμε όταν μας απαρνηθεί. Και το μίσος είναι δεσμός ισχυρότατος, έχουμε ανάγκη την παρουσία του μισούμενου άλλου για να υπάρχουμε, το ίδιο όπως και όταν κρατούσαμε τον ρόλο του αγαπωμένου. Θα τον κυνηγήσουμε ανηλεώς. Να τον πείσουμε. Να τον δωροδοκήσουμε. Να τον συκοφαντήσουμε αν δεν υπακούει. Και πάλι θα αλλάξουμε τακτική. Να του παίξουμε όλα τα θεατρικά σενάρια που μπορούν να τον ελκύσουν κοντά μας. Να καταστρέφουμε τον εαυτό μας για να τον λυγίσουμε. Να τον καταστρέψουμε αν δεν μας απέμεινε καμία ελπίδα..

Καπετανάκη Ελευθερία, Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος
Συμβουλευτική σχέσεων, οικογενειακή συμβουλευτική, συμβουλευτική εφήβων.
Website: http://psychologist.com.gr
Email: psychologist1983@yahoo.gr