Περί σχέσεων
[nbsp]"Το μυστικό".(Rhonda Byrne)
...Αν δε φέρεστε στον εαυτό σας όπως θα θέλατε να σας φέρονται οι άλλοι εκπέμπετε ένα σήμα που λέει ότι δεν είστε αρκετά σημαντικοί, άξιοι αγάπης σεβασμού και προσοχής. Οι άνθρωποι είναι απλώς το αποτέλεσμα. Οι σκέψεις σας είναι η αιτία. Πρέπει να αρχίζετε να αντιμετωπίζετε τον εαυτό σας με αγάπη και σεβασμό, να εκπέμψετε αυτό το σήμα και να μπείτε σε αυτή τη συχνότητα. Πολλοί θυσιάζουν τον εαυτό τους θεωρώντας ότι είναι απόδειξη καλοσύνης. Η αυτοθυσία προέρχεται από σκέψεις απόλυτης έλλειψης γιατί υποδηλώνει ότι δεν υπάρχουν αρκετά για όλους άρα ας στερηθώ εγώ. Τέτοια αισθήματα δεν δημιουργούν ευφορία και οδηγούν στην αγανάκτηση.
Υπάρχει απόθεμα για όλους και είναι ευθύνη του κάθε ατόμου να τα επικαλεστεί και να προσελκύσει τις επιθυμίες του.
Η δική σας δουλειά είναι ο Εαυτός σας. Όταν θέτετε προτεραιότητα σας το να αισθάνεστε καλά ,αυτή η εκπληκτική συχνότητα θα εκπέμπετε πανίσχυρη αγγίζοντας τους πάντες γύρω σας. Βρείτε χρόνο για τον εαυτό σας νιώσετε απόλυτα γεμάτοι, τόσο ώστε να είστε πλέον σε θέση να προσφέρετε απλόχερα αυτή την αφθονία συναισθημάτων στους άλλους...
Ο Προφήτης-Ο κήπος του προφήτη(Χαλίλ Γκιμπράν)
Αγαπάτε ο ένας τον άλλο αλλά μην κάνετε δεσμά από την αγάπη. Τραγουδάτε και χορεύετε μαζί και χαρείτε αλλά ας μένει ο καθένας μόνος του καθώς οι χορδές του λαγούτου είναι μόνες τους παρ’ όλο που δονούνται με την ίδια μουσική..
Ποιος είναι ο σκοπός σου(Dan Millman)
..Ελάχιστοι από μας έχουμε συνειδητή πρόθεση να υπονομεύουμε τις σχέσεις μας .Όμως αν εξακολουθούμε να μην πιάνουμε τα ανεπαίσθητα σήματα όπως η γλώσσα του σώματος, ή o τόνος της φωνής, τότε οι 'αποτυχίες' έχουν την τάση να επαναλαμβάνονται.
Δίνοντας προσοχή στα λόγια μας, στον τόνο της φωνής μας και στις πράξεις μας και προσέχοντας και μαθαίνοντας από τις αντιδράσεις των άλλων σε αυτά που λέμε ή κάνουμε-αναπτύσσουμε το ταλέντο για ψυχοσυναισθηματική επαφή με τους άλλους.
Κάνοντας απόλυτα συνειδητό αυτό που μέχρι τώρα ήταν ασυνείδητο, αυξάνουμε τις πιθανότητες για επιτυχία στη ζωή γιατί η επίγνωση ενός προβλήματος είναι η μισή λύση. Μείνε συνειδητός αλλά μείνε και ζωντανός.
Γιατί μπορεί να είναι αλήθεια ότι μια ζωή χωρίς συνειδητή προσοχή δεν αξίζει να τη ζει κανείς αλλά όμως ούτε μια ζωή που δεν τη ζεις αξίζει την προσοχή μας..
..Ξεκινάμε μια σχέση, κουβαλώντας τις αποσκευές μας με τις εκκεντρικότητες και τις προσδοκίες μας. Αν οι προσδοκίες μας είναι ιδεαλιστικές, πολύ σύντομα απογοητευόμαστε. Ανακαλύπτουμε πως μια σχέση απαιτεί συνεχώς να ωριμάζουμε ή να φύγουμε. Μερικοί από εμάς επιλέγουμε τη δεύτερη λύση, ανταλλάσοντας τα ενοχλητικά χαρακτηριστικά ενός συντρόφου με τα ενοχλητικά χαρακτηριστικά κάποιου άλλου..
..Μόνο στη δική μας συμπεριφορά μπορούμε να έχουμε αυτοέλεγχο. Ξεκίνα με το να παραδεχτείς στον εαυτό σου ότι κάποιες φορές μπορεί να είσαι εγωκεντρικός και ανώριμος, ότι δεν ξέρεις πάντα με σιγουριά πως να είσαι καλός σύντροφος...Ίσως ο επιτυχημένος γάμος να στηρίζεται στην ικανότητα να είναι ανεκτικός ο ένας σύντροφος προς τον άλλο.
Ας γίνουν οδηγός σου τα λόγια της Αναις Νιν, 'ότι δεν μπορώ να αγαπήσω, το παραβλέπω'."
Όσο παράξενο και αν φαίνεται, όταν δεχόμαστε το σύντροφο μας όπως είναι, ανοίγουμε το δρόμο για αμοιβαία ανάπτυξη και μεταμόρφωση..
…Οι περισσότεροι από μας έχουμε δει μέσα από τις δυσκολίες των σχέσεων, κάποια μέρη του εαυτού μας που δεν ήταν και ολότελα αγγελικά..
Η διάψευση της πλάνης γύρω από τον εαυτό μας, είναι μέρος της διαδικασίας της ωρίμανσης.
Χωρίς ταπείνωση, δεν εξελισσόμαστε...Και ανεξάρτητα από την κατάσταση, ισχύει αυτός ο βασικός κανόνας, αν δεν πάρουμε το μάθημα όσο είναι 'χαμηλόφωνο' ,αυτό θα γίνεται όλο και πιο δυνατό. Ευτυχώς όλοι μαθαίνουμε αργά ή γρήγορα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.
"To φάντασμα της αξόδευτης αγάπης'.(Μάρω Βαμβουνάκη)
..Η σχέση η πραγματική διαρκώς εξετάζει, διαρκώς κρίνει, διαρκώς αντιδρά σαν ευαίσθητο μικρό γυμνό ερπετό στο ξυλαράκι που το ακουμπάει..Μπαίνει και βγαίνει στο καβούκι του όπως το ευαίσθητο σαλιγκάρι. Όλο ξαναποφασίζει από τα νέα δεδομένα την αξία της. Θέλουμε δε θέλουμε έτσι λειτουργεί. Μπορεί να μας φοβίζει και να μας γεμίζει ανασφάλεια κάτι τέτοιο τόσο ρευστό, ειδικά στο χώρο της συναισθηματικής ανάγκης, όμως έτσι είναι η ζωντανή ζωή, ρευστή και παλλόμενη, ποτέ δεν κυλάει το ίδιο νερό στην κοίτη του ποταμού, η ψυχή συμβολίζεται με υγρό στοιχείο, πρέπει να μαθαίνουμε να κωπηλατούμε.....
Όσο αντικειμενικά ξεκάθαρη κι αν είναι μια εικόνα, ο καθένας για να την αντιληφθεί θα ανακαλέσει το δικό του παρελθόν, τις δικές του εσωτερικές παραστάσεις και θα την αναπλάσει σε νέα παραλλαγή. Είμαστε παντού και πάντα συνδημιουργοί.
Η διαπίστωση τούτη υπενθυμίζει πως κάθε άνθρωπος είναι ανεπανάληπτα μοναδικός και μυστικός...
Προσωπικά, οι υπερβολικά επίμονοι στο να διεκδικούν τον άλλον με τρομάζουν .Αισθάνομαι πως υπάρχει κάτι φοβικό, απειλητικό και παρανοϊκό σ’ αυτές τις συμπεριφορές....Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι διακριτικές. Είναι μονάχα από έμπνευση της αγάπης και της εκτίμησης. Της κοινής χαράς του είμαστε μαζί. Έτσι γεννιούνται αλλά έτσι και συνεχίζουν να πορεύονται.
"Για μια νέα ζωη''(Eckhart Tolle)
Αν είσαι αρκετά αφυπνισμένος ώστε να μπορείς να παρατηρείς πώς αλληλεπιδράς με τους ανθρώπους, μπορείς να διακρίνεις ανεπαίσθητες αλλαγές στην ομιλία, στη στάση και στη συμπεριφορά σου ανάλογα με τον άνθρωπο με τον οποίο συναλλάσσεσαι. Στην αρχή είναι πιο εύκολο να το παρατηρήσεις στους άλλους.
Μετά μπορεί να το διακρίνεις και στον εαυτό σου.
Όσο πιο ταυτισμένοι είναι οι άνθρωποι με τους αντίστοιχους ρόλους τους, τόσο λιγότερο αυθεντικές γίνονται οι σχέσεις.
Δεν πρέπει να προκαλεί λοιπόν έκπληξη, το γεγονός ότι υπάρχουν τόσες συγκρούσεις στις σχέσεις, γιατί δεν είσαι εσύ αυτός που σχετίζεται με το άτομο, αλλά αυτός που νομίζεις ότι είσαι σχετίζεται με εκείνον που νομίζεις ότι είναι το άλλο άτομο.
...Ο Καζάν, ένας διδάσκαλος του Ζεν, συγκέντρωσε τους μαθητές του και τους εξομολογήθηκε ότι δεν ήταν ακόμα έτοιμος να γίνει αληθινός διδάσκαλος γιατί του έλειπε ακόμα η σταθερότητα της συμπεριφοράς απέναντι σε όλους τους ανθρώπους, είτε είναι ζητιάνοι ή βασιλιάδες..Δεν μπορούσε ακόμα να κοιτάξει μέσα από τους κοινωνικούς ρόλους και να δει την ομοιότητα του όντος σε κάθε άνθρωπο..
"Ερωτος φύσις"(Φιλόθεος Φάρος)
Κάθε άνθρωπος καθώς λαχταρά για ένωση με έναν άλλο άνθρωπο. Αλλά πρέπει να έχει κανείς τη δυνατότητα αυθυπαρξίας για να βάλει τον εαυτό του σε μια σχέση και να έχει κάτι να δώσει και να μπορεί να το δώσει. Μια δυναμική διαλεκτική σχέση είναι ένα συνεχές πάρε-δώσε από το οποίο επιβεβαιώνεται κανείς για την οντότητα του .Κάποτε ίσως ξεπερνά τα όρια και γίνεται τυραννικός αλλά δεν παραιτείται αλλάζει το τρόπο συμμέτοχής του στη σχέση και βρίσκει τρόπο με τον οποίο μπορεί να συμβάλλει στην ολοκλήρωση του άλλου.
Το δαιμονικό είναι η θεμελιώδης δύναμη με την οποία ο άνθρωπος σώζεται από τη μια από τη φρίκη του να μην είναι ο εαυτός του, από την άλλη από τη φρίκη του να μη συνδέεται να μην αισθάνεται καμία σύνδεση και κάποια ζωτική ορμή για τον άλλο. Είναι κανόνας χωρίς εξαίρεση όταν ένας άνθρωπος παραδεχτεί ότι τρέφει οργή, εχθρότητα ακόμη και μίσος για ένα σύντροφο του, να αρχίζει αμέσως μετά να μαλακώνει και να αισθάνεται συμπάθεια ακόμα και αγάπη. Γι’ αυτό στην ψυχανάλυση αναλύεται πρώτα το αρνητικό με την ελπίδα που συνήθως δικαιώνεται ότι και το θετικό θα επακολουθήσει. Για να μπορεί κανείς να βιώσει τις ικανότητες του για τρυφερή αγάπη είναι απαραίτητο να αντικρύσει το δαιμονικό του. Οι δύο μορφές που μπορεί να πάρει αυτή η φυσική ορμή φαίνονται αντίθετες αλλά αν αποκλείσει τη μια αποκλείει και την άλλη. Ίσως ο βασικός λόγος που οι αρχαίοι Έλληνες μπόρεσαν να φτάσουν στο αξεπέραστο ύψος τους σαν πολιτισμός ήταν η τόλμη τους να αντικρίζουν το δαιμονικό. Επειδή είχαν την ικανότητα να αντικρίζουν το δαιμονικό ευθέως χωρίς να καταφεύγουν στην αυτοευνουχιστική άμυνα της αρνήσεως μπόρεσαν να διαμορφώσουν την πεποίθηση ότι η ουσία της αρετής είναι να διαλέγει ο άνθρωπος αυτός ο ίδιος το πάθος του παρά να τον διαλέγει εκείνον το πάθος.
Έρωτας το γελοίο και το δέος(Μάρω Βαμβουνάκη)
Είναι δυσνόητο το τι μπορεί να φέρει δύο ανθρώπους κοντά μέσα στον ωκεανό που τους χωρίζει. Τα κοινά τους γούστα τους ενθουσίαζαν σαν έρωτας, περίπου έρωτα, τον πρώτο καιρό της σχέσης τους. Μεγαλοποίησαν τη σημασία του μάλιστα μιας και ήταν τόσο λογικό τόσο αναμενόμενο να ζευγαρώσουν μεταξύ τους. Όλοι συμφωνούσαν στο πόσο ταίριαζαν και τους καμάρωναν. Τόση επιβεβαίωση σε δεσμεύει. Έτρεχαν μαζί, σε συναυλίες, σε θέατρα ,σε διαλέξεις, με την έξαψη που τρέχουν άλλοι στις σκιερές γωνιές των στενών δρόμων. Περίπου αυτή την έξαψη. Είχαν ανάγκη τα καλλιτεχνικά και πνευματικά τους ενδιαφέροντα για να προσεγγίζονται. Γενικά δε διαφωνούν μαζί μπορεί να είναι ελεύθεροι σαν να είναι μόνοι. Συμβιώνουν με ευγένεια αξιοπρέπεια και γούστο και είναι μια ικανοποίηση αυτό. Κανείς τους δεν ενοχλεί τον άλλο με επεμβάσεις, υποδείξεις, ούτε καν ερωτήσεις, όσο περνάει ο καιρός. Θα μπορούσαν να είχαν χωρίσει ανώδυνα αν δεν είχαν αυτά τα ενδιαφέροντα και ασφαλώς τα παιδιά. Όλα είναι ανώδυνα μεταξύ τους και εκείνη δεν ξέρει να πει αν αυτό είναι επιτυχία ή αποτυχία. Εντελώς ανώδυνα. Χωρίς αισθήσεις. Όμως η αισθητική που τους περιβάλλει είναι κι αυτό μια αξία.
Καπετανάκη Ελευθερία, Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος
Συμβουλευτική σχέσεων, οικογενειακή συμβουλευτική, συμβουλευτική εφήβων.
Website: http://psychologist.com.gr
Email: psychologist1983@yahoo.gr
