Περί συγκρούσεων
Το κι στην καθημερινή ζωή (Κοϊτσι Τόχεϊ)
Στην περίπτωση μιας φιλονικίας και οι 2 ταυτόχρονα έχουν και δίκιο και άδικο. Αν και οι δύο έχουν δίκιο δεν έχουν λόγο να μαλώνουν. Το να χάνουμε την ψυχραιμία μας και να μαλώνουμε είναι λάθος. Αν ωστόσο συμβεί, πρέπει να βρούμε το σημείο στο υπογάστριο μας και να ηρεμήσουμε. Να επιδείξουμε απεριόριστη γενναιοδωρία και να συνειδητοποιήσουμε τα δικά μας αδύνατα σημεία.
Είναι εύκολο να βλέπουμε τα λάθη των άλλων αλλά όχι τόσο εύκολο να βλέπουμε τα δικά μας ειδικά αν το αίμα έχει ανέβει στο κεφάλι μας. Σε τέτοιες στιγμές λογομαχούμε για να δείξουμε στον άλλον τα δικά του και το ίδιο κάνει και αυτός. Αν έχετε συνειδητοποιήσει την αξία του να ζητάτε συγνώμη, μην επιτρέπετε στον εαυτό σας να φτάνει στο γελοίο άκρο του να τσακώνεται προκειμένου να αποδείξει ότι έχει δίκιο.
ΟΙ φιλονικίες προκαλούνται όταν τα 2 εμπλεκόμενα μέρη βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο-στην περίπτωση της μητέρας και ενός παιδιού, η μητέρα συγχωρεί πάντοτε το παιδί γιατί βρίσκετε σε υψηλότερο επίπεδο απ’ αυτό οπότε οι φιλονικίες δεν μπορούν να σταθούν.
Ανοίξτε την καρδιά σας βάλτε μέσα το συνομιλητή σας και συγχωρήστε τον εκ τω προτέρων-αυτό θα τον μπερδέψει και θα τον κάνει να συνειδητοποιήσει τα δικά του αδύνατα σημεία και να αισθανθεί ντροπιασμένος που βρίσκεται ένα επίπεδο κάτω από σας.
Αν στην καρδιά μας υπάρχει σύγκρουση μετατρέπουμε τους συμμάχους μας σε εχθρούς, αν δεν υπάρχει δε έχουμε ούτε συμμάχους ούτε εχθρούς καθώς όλοι είμαστε αδέλφια γεννημένα από το κι του σύμπαντος.
Ημερολόγιο Ζωής(Ανώνυμος)
Δεν μου αρέσουν οι συγκρούσεις, όχι γιατί φοβάμαι τη σύγκρουση, άλλωστε πολλές φορές μου προκύπτουν και έχω υπάρξει εκρηκτική, αλλά γιατί όταν οδηγούν κάπου, οδηγούν με απώλειες. Υπάρχει επίσης η περίπτωση και να υπάρξουν απώλειες, χωρίς να οδηγήσουν πουθενά. Προτιμώ να μην φτάσω σε σύγκρουση και να εξηγώ με ηρεμία το οτιδήποτε. Η ηρεμία μου πολλές φορές είναι τόσο μεγάλη, που η στάση μου έχει κάτι το ερεθιστικό από μόνη της. Μου ταιριάζει να λειτουργώ πυροσβεστικά και να κατευνάζω τον άλλο, πριν αρπάξει. Να πηγαίνω με τα νερά των ανθρώπων και να μην τους πηγαίνω κόντρα, αυτό τους μαλακώνει και τους φέρνει πιο κοντά σου. Μπορείς να κερδίσεις κάποιον ευκολότερα έτσι, με σκοπό την προσέγγιση.
Όταν φτάνω σε σύγκρουση σημαίνει ότι έχω αφήσει τον εαυτό μου να μαζέψει και γι’ αυτό έχει ανάγκη να εκραγεί.
Σε σχέσεις που δεν με ενδιαφέρουν, με κουράζουν ή δυσκολεύονται να εξελιχθούν προτιμώ να λειτουργώ με έναν έμμεσο τρόπο, με διπλωματία, χιούμορ και ελιγμούς ώστε προλαβαίνω καταστάσεις πριν προκύψουν.
..Όταν σε διαφωνίες και συγκρούσεις το ένα θέμα διαδέχεται το άλλο, η μια ασυμφωνία την άλλη, είναι βοηθητικό να καταγράψεις και να οργανώσεις τα θέματα που θα ήθελες να συζητήσεις, να θέσεις ένα πλαίσιο, ούτος ώστε να μην χάνεσαι σε χαοτικές συζητήσεις χωρίς αποτέλεσμα. Μην είσαι απλός εκτοξευτής πληροφοριών και φρόντισε να αδειάζεις το σακουλάκι των σκέψεων σου ανά τακτά διαστήματα γιατί θα καταλήξεις να έχεις πολλά μαζεμένα που θα εκπλήξουν τον άλλο και θα επιλύονται με δυσκολία. Καλό θα είναι, να θέτεις τα θέματα ένα -ένα στον άλλο κι όχι επειδή έχεις ορμή να τον βομβαρδίζεις, με αποτέλεσμα να μη μένει μετά τίποτα στη μνήμη του. Οργάνωσε το βομβαρδισμένο κεφάλι σου και θέτε τα θέματα λίγα-λίγα σε βάθος χρόνου. Μετά από κάθε σύγκρουση βγάζε και ένα βοηθητικό συμπέρασμα. Με αυτό τον τρόπο θα παρατηρείς, ότι ακόμα και αν τα θέματα συγκρούσεων με τα αγαπημένα σου πρόσωπα παραμένουν τα ίδια, θα διαφοροποιείται ο τρόπος που θα χειρίζεσαι τις καταστάσεις οπότε με μεγαλύτερη ηρεμία θα οδηγηθείτε φυσικά στη λύση και οι καταστάσεις θα εξελιχθούν.
..Αναφορικά με τους τρόπους επίλυσης ενός προβλήματος που αφορά τη ζωή σου.
Αρχικά παρατηρείς κάτι που κατ’ επανάληψη σου δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα. Πρέπει να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και να μη καλύπτεις με τους φόβους σου ,αυτό που συμβαίνει.
Αν ενδιαφέρεσαι να ασχοληθείς με αυτό το εντοπίζεις συγκεκριμενοποιώντας το και το χαρακτηρίζεις πρόβλημα. Από το μέγεθος του προβλήματος, από τη διάρκεια του, από τις επιπτώσεις που έχει στη ζωή σου, εξαρτάται και η δική σου περαιτέρω αντιμετώπιση.
Επίσης είναι καλό να ξέρεις και μέχρι πιο σημείο φτάνει η δική σου αρμοδιότητα ως προς την επίλυση του. Ενδεχομένως όταν κάνεις εσύ προσωπικά, ότι έγκειται της ευθύνης σου και το πρόβλημα παραμένει, θα πρέπει να απευθυνθείς και σε άλλες αρμόδιες υπηρεσίες.
Όταν εντοπίσεις αυτό που δυσχεράνει τη ζωή σου έχεις δυο επιλογές.
Αν το μέγεθος του είναι ανεχτό, ή αν θεωρείς ότι η διάρκεια του αποτελεί απλά μια φάση ζωής που δεν θα κρατήσει, θα ήταν καλό για σένα να το αποδεχτείς και να το αγνοήσεις μειώνοντας την αξία του και αφήνοντας το να εξελιχθεί φυσικά, με γνώμονα τη δική σου νηφάλια προσέγγιση ως προς αυτό. Μη δώσεις έκταση σε κάποιο πρόβλημα που δεν έχει διάρκεια εξαιτίας των δικών σου φόβων γιατί τότε μπορεί να παγιωθεί κάτι που θα μπορούσε να περάσει στα ψηλά γράμματα. Οι ψυχολόγοι και οι ιδιαίτερα αναλυτικοί άνθρωποι έχουν την τάση να διυλίζουν τον κώνωπα με αποτέλεσμα να φτιάχνουν προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν. Είναι μια παγίδα αυτό που πρέπει να την προσέξουμε.
Αν πάλι από τη άλλη, παρατηρείς ότι το πρόβλημα έχει διάρκεια και δυσχεραίνει τη ζωή σου, τότε θα πρέπει να μπεις στη διαδικασία να το αναδείξεις και να το αναλύσεις. Μοναδικός σκοπός της ανάλυσης πρέπει να είναι η κατάληξη στη λύση ειδάλλως το πρόβλημα έχει μεγεθυνθεί .Στην ανάλυση ξεκινάς απο ένα πρόβλημα, στην πορεία ανακαλύπτεις πολλές πτυχές του που πρέπει να οργανώσεις και τέλος πρέπει να το απλοποιήσεις και να καταλήξεις σε μια αλήθεια. Η ανάλυση απο μόνη της χωρίς κατευθυντική πορεία, οδηγεί σε χαοτικές παραληρηματικές σκέψεις που σε μπλοκάρουν περισσότερο και σε κάνουν μια χαοτική προσωπικότητα μπερδεμένη, χωρίς αρχές και βάσεις. Όταν επίσης μπλέκεσαι και συναισθηματικά, κατά τη διάρκεια της επίλυσης προβλημάτων, τότε τα πράγματα μπερδεύονται ακόμα περισσότερο και δεν οδηγούνται κάπου.
Καπετανάκη Ελευθερία, Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος
Συμβουλευτική σχέσεων, οικογενειακή συμβουλευτική, συμβουλευτική εφήβων.
Website: http://psychologist.com.gr
Email: psychologist1983@yahoo.gr
